ยิ้ม ยิ้ม


ไม่ค่อยได้มีเวลาหายใจหายคอคล่องสักเท่าไหร่ ยังวนเวียนกับงานและการเดินทางจนรู้สึกว่าการอยู่เฉยๆ ณ ที่ใดที่หนึ่งเกินยี่สิบสี่ชั่วโมง นับเป็นการสูญเสียเวลาที่น่าเบื่ออย่างยิ่งยวด

อาทิตย์ที่ผ่านมามีบรรยากาศสำคัญสำหรับเราเกิดขึ้น คือการนำน้องๆที่เคยออกอากาศในรายการมาเข้าค่ายร่วมกัน ไม่น่าแปลกอะไรสำหรับคนที่ได้เดินทางหรือเปลี่ยนสถานที่บ่อยๆอย่างเรา แต่น้องๆที่มานี่สิ บางคนไม่เคยเดินทางไกล เมารถกันกระจาย ส่วนใหญ่ไม่เคยมากรุงเทพฯ ส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นทะเล บางแสนที่เรามองว่ามันไม่สวยตรงไหนเลย มันมามีเสน่ห์สำหรับเราก็ครั้งนี้แหละ

ยิ้ม ยิ้ม


4 วัน 3 คืน น้องๆหลายคนที่ไม่เคยจากบ้าน มีความรู้สึกคิดถึงบ้านประสาการเปลี่ยนสถานที่ แต่ทุกคนสนุก มีน้องคนนึงบอกว่าใจอยากอยู่ต่อ แต่กายอยากกลับบ้าน เพราะไม่รู้ว่ายายกับน้องสาวจะอยู่ยังไง เมื่อเขาจากมาแบบนี้

ตารางค่ายครั้งนี้บอกได้เลยว่าพาเอาเหนื่อยไปตามๆกัน เพราะเวลามีจำกัด แต่เราอยากให้เด็กๆได้เที่ยวหลายๆที่ ได้สนุกสนาน เด็กทุกคนเป็นเด็กที่ไม่เคยมีเวลาของการเป็นเด็ก ทุกคนต้องทำงาน ต้องช่วยเหลือครอบครัว ทุกคนประสบปัญหาความยากลำบากต่างๆ ร้อยพ่อพันแม่ หลากประสบการณ์มาเจอกัน มาจอยความรู้สึกร่วมกัน กรุงเทพฯ-ศรีราชา อาจจะเป็นที่ที่เราไปกันบ่อยๆจนเบื่อ แต่สำหรับน้องๆมันคือการเปิดโลกใหม่ แล้วน้องๆคงไม่รู้ว่า พวกเขาก็ทำให้พวกเราเหมือนเปิดโลกใบใหม่ไปกับพวกเขาด้วย เพราะมีพวกเขานี่แหละ

วันอำลาค่าย ต้านำทีมน้องๆเป่าปี่กันเป็นแถบ ทุกคนมีความสุข ความระลึกถึง ไม่มีใครอยากอำลา ไม่มีใครอยากลาจาก ความคิดถึงที่เขามีต่อเพื่อนใหม่นั้นคงเดินทางกันได้เพียงเสียง หรือตัวอักษรผ่านจดหมาย น้องๆไม่รู้จักการส่งอีเมลล์ เทคโนโลยีที่หรูที่สุดคือโทรศัพท์มือถือ เขาไม่มีเงินและไม่มีเวลาพอที่จะเดินทางไปหากันได้ แต่พวกเราคิดว่าบรรยากาศในครั้งนี้จะอยู่ในความทรงจำของพวกเขาไปอีกนาน...เท่านาน  

ย้อนกลับมาก่อนเกิดค่ายในครั้งนี้ เราทุกคนเหนื่อยมากมาก เหนื่อยจนต้าเคยรู้สึกว่าจะจัดทำไมวะ เหนื่อยมาเป็นเดือนๆจนถึงวันสุดท้ายที่ต้องไปส่งน้องๆขึ้นรถกลับบ้าน กว่าจะถึงบ้านก็เกือบตีสอง ทั้งเหนื่อย ทั้งเพลีย แต่เมื่อคิดถึงความสุขของพวกเขาที่เกิดขึ้นจากเรา มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม เรามีโอกาสอีกมากที่จะพักผ่อน ท่องเที่ยว แต่พวกน้องๆเขาไม่มีเวลาแบบนี้เลย เราทำให้พวกเขาได้รู้จักคำว่าเที่ยว รู้จักคำว่าพัก รู้จักคำว่าการเติมกำลังใจ รู้จักคำว่ามิตรภาพ รู้ว่ายังมีอีกหลายคนที่มีชีวิตลำบากไม่ต่างกัน เราหวังว่าความคุ้มค่านี้ คงจะเป็นความคุ้มค่าในระยะยาวต่อไป

เรากลับมานึกขอบคุณตัวเอง ที่อดทนและไม่ยอมแพ้ ทั้งๆที่ถอดใจกับงานนี้มาหลายครั้ง อยากลาออก อยากเปลี่ยนงาน อยากทำอะไรเพื่อตัวเองหลายๆอย่าง จนวันที่เราได้รู้ว่าการให้ความสุขกับคนอื่นน่ะ มันสุขยิ่งกว่าการให้กับตัวเองอีก มันรู้สึกดีมากมาก จนเรามีพลังเพิ่มขึ้นในการทำงานเลยล่ะ

ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับงานในครั้งนี้ ขอบคุณเพื่อนๆและน้องๆสตาฟฟ์จากจุฬาฯ สำหรับความสุขที่ให้กับน้องๆ ขอบคุณทีมงานด้วยกัน ขอบคุณบอสที่ทำให้การทำงานไม่มีช่องว่างของความน่ากลัว (อิอิ) และขอบคุณน้องๆทุกคนที่มาทำให้พี่ชื่นใจ สู้กันต่อไปนะ ^^

 

 

     Share

<< อย่าอ่านเลยเรา .. อารมณ์เสีย >>

Posted on Sat 4 Nov 2006 12:53

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ยิ้ม ยิ้ม
อย่าอ่านเลยเรา .. อารมณ์เสีย
เพราะ...
กลิ่นของความผูกพัน
เหงามั้ย...ฝนกำลังตก
หนึ่งชีวิต
รอ ฉันรอหนึ่งคนที่ฉันฝัน
มาร.
รู้จักฉันเพิ่มอีกนิด ... ดีมั้ย?
แท้จริงแล้วคนเราจะรักใครได้มากกว่าตัวเองมั้ย?
วันวันนึง
อุ้มรัก
ขอบคุณที่โลกทำให้เราเจอกัน
สังสรรค์เพื่อนเก่า
มีทติ้ง
ทรงเป็น"พระ"ครองใจไทยทั้งชาติ
เรารักในหลวง
บันทึกวันว่าง
เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า
สังคมเอื้ออาทร